- Solidarność energetyczna to pojęcie często przywoływane w trakcie prac nad rozporządzeniem gazowym. Art 194 traktatu lizbońskiego zawiera: W ramach ustanawiania lub funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz z uwzględnieniem potrzeby zachowania i poprawy środowiska naturalnego, polityka Unii w dziedzinie energetyki ma na celu, w duchu solidarności między Państwami Członkowskimi: zapewnienie funkcjonowania rynku energii; zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii w Unii; wspieranie efektywności energetycznej i oszczędności energii, jak również rozwoju nowych i odnawialnych form energii;wspieranie wzajemnych połączeń między sieciami energii – wymienia nasz rozmówca.

- Do tego, by zrealizować postanowienia traktatowe potrzebna będzie zawsze wola polityczna rządów, a przede wszystkim wysiłek finansowy całej Unii Europejskiej. Jeśli chcemy by bezpieczeństwo energetyczne faktycznie zaistniało musimy skupić się na ustanowieniu systemu wczesnego ostrzegania. Następnie odpowiedzialność za szybką reakcję powinna spoczywać w rękach Wspólnoty. Wczesne zaangażowanie Unii Europejskiej będzie nie tylko znakiem, że europejska solidarność nie jest pustym słowem, ale również stworzy gwarancję dla obywateli państw członkowskich, że nie zostali zostawieni sami sobie. Tylko silna reakcja podjęta przez Unie Europejską może doprowadzić do rozwiązań, które zapewnią bezpieczeństwo dostaw gazu dla państw członkowskich – wyjaśnia Marcinkiewicz.