W dotychczasowej polityce energetycznej UE dominowały sprawy zrównoważonego rozwoju, co znalazło wyraz m.in. w przyjęciu pakietu klimatycznego, zasady rozwoju gospodarczego bez wzrostu emisji CO2, poprawy efektywności energetycznej, itp. Rozszerzenie UE o 12 krajów, które w większości wniosły bagaż wysokiego uzależnienia energetycznego od jednego źródła, wymusiło przyjęcie trzeciego filaru w polityce energetycznej, gdzie zwraca się uwagę m.in. na konieczność poprawy bezpieczeństwa dostaw surowców. Jednak najnowsze doświadczenia, w tym przerwa w styczniu br. w dostawach gazu (po raz pierwszy w historii stosunków EWG - Rosja), przyspieszyły dyskusję i działania nad poprawą bezpieczeństwa energetycznego, mówi przedstawiciel polskiej delegatury Komisji Europejskiej. Podjęto decyzje o finansowaniu ze środków UE infrastruktury sprzyjającej dywersyfikacji dostaw i przesyłu ropy i gazu, np. gazociągu Nabucco, rurociągu Posejdon, instalacji do odbioru gazu skroplonego, itp. (wsparcia nie otrzyma gazociąg North Stream, ponieważ nie spełnia warunku). Elementem tej polityki jest traktat karty energetycznej, która określa prawa i obowiązki krajów tranzytowych gazu i ropy, a która jest elementem programu Partnerstwo Wschodnie, zapoczątkowanego działaniami dyplomacji polskiej i szwedzkiej.

Obecnie przyszedł czas na określenie zasad solidarności energetycznej, czyli zapobiegania i reagowania na sytuacje kryzysowe w dostawach surowców energetycznych, co było także zainicjowane na wniosek polski, mówi nasz informator. Kończy się dyskusja na etapie ekspertów nad przyjęciem rozporządzenia określającego wzajemne zobowiązania krajów członkowskich do wzajemnego świadczenia pomocy w sytuacjach kryzysowych. W przyszłym tygodniu Komisja Europejska rozpatrzy projekt nowej regulacji (ale raczej nie w formie dyrektywy), która ma poprawić bezpieczeństwo dostaw gazu w UE. Będzie ono podstawą do dalszych prac i przyjęcia rozporządzenia przez Radę Europy i Parlament Europejski, co spodziewane jest na początku 2010 roku.