Czytaj także; Cztery lata Michała Szubskiego

Grom padł z jasnego nieba w poniedziałek, gdy w południe w warszawskiej centrali PGNiG pracownicy zbierali się na opłatkowe spotkanie. Tuż przed spotkaniem koncern ogłosił, że z "powodów osobistych" do dymisji podał się prezes Michał Szubski. Potem w oświadczeniu wysłanym PAP Szubski twierdził, że zdecydował się na ten krok, bo trzy dni wcześniej Urząd Regulacji Energetyki nie zatwierdził cenników za gaz na nowy rok. Ale mało kto w to uwierzył. Przewlekle negocjacje z URE to rutyna w polskiej energetyce, świetnie znana Szubskiemu.

Dymisja Szubskiego została raczej przesądzona po wieczornym spotkaniu, jakie kilka dni wcześniej miał z nowym ministrem skarbu Mikołajem Budzanowskim. Wcześniej na takim spotkaniu był szef PGE Tomasz Zadroga i nazajutrz złożył rezygnację radzie nadzorczej spółki. A posiedzenie rady nadzorczej PGNiG, na którym Szubski złożył dymisję, było zwołane właśnie na ostatni poniedziałek.

Ministerstwo Skarbu przyznaje, że zaczęło przegląd władz państwowych spółek. - Zarządy wielu z nich działają od czterech lat i pora sprawdzić, jak wywiązały się ze swoich zadań - powiedziało "Gazecie" źródło z resortu skarbu.

Gdy po wyborach parlamentarnych w 2007 r. władzę objęła koalicja PO-PSL, premier Donald Tusk zapewniał, że odtąd władze państwowych spółek będą wybierane w przejrzystych konkursach. W jednym z nich wiosną 2008 r. na prezesa PGNiG wybrany został Szubski. Miał wtedy dopiero 39 lat i spełniał oczekiwania gazowników. Narzekali oni, że od wielu lat szefami PGNiG są ludzie wywodzący się z górnictwa (jak Michał Kwiatkowski i Marek Kossowski za rządów SLD), albo branży stoczniowej (jak Bogusław Marzec, pierwszy szef PGNiG za rządów PiS).

W przeciwieństwie do nich Szubski wyrósł w PGNiG. Przyszedł do gazowego koncernu po studiach na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego i szybko zrobił karierę.

Po dwóch latach pracy w PGNiG został dyrektorem biura prezydialnego spółki, potem obejmował kolejne dyrektorskie posady w koncernie. Od 2003 r. do 2007 r. był prezesem Mazowieckiej Spółki Gazownictwa - jednej z największych i najbardziej rentownych spółek PGNiG. W koncernie pracowała też jego żona.

Gładko, ale już nie bez zgrzytów Szubski został prezesem PGNIG na drugą kadencję. Konkurs na to stanowisko rada nadzorcza PGNiG ogłosiła pod koniec zeszłego roku, a kandydaci mieli dwa tygodnie przed świętami Bożego Narodzenia na zgłoszenie. Tłoku nie było. Do walki o fotel prezesa zgłosiło się dwóch kandydatów, ale zaraz po świętach rada nadzorcza stwierdziła, że jeden nie spełnia wymogów formalnych. Szubski nie miał konkurencji.