Terminal LNG w Świnoujściu zostanie uruchomiony już za 2,5 roku. Jednym z głównych dostawców surowca będzie firma Qatargas. Z godnie z umową z 2009 roku przez 20 lat Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo będzie kupować od Qatargas 1,5 mld m sześc. gazu rocznie.

Wszystko rozbija się o jakość gazu. Dla branży chemicznej najważniejsza jest zawartość w surowcu metanu. Im więcej tym lepiej. Tymczasem gaz z Kataru zawiera także dość duże ilości propanu i butanu. Efekt jest nieco droższy, a przy tym mniej nadaje się do wykorzystania jako surowiec do produkcji nawozów.

Sytuacja jest o tyle patowa, że nasze firmy chemiczne z chęcią zabezpieczyłyby sobie także dostawy gazu przez terminal, ale w związku z nowymi opłatami może być to mniej opłacalne. Stąd wstrzemięźliwość w rezerwowaniu mocy regazyfikacyjnych w terminalu i gorączkowe liczenie, czy się to opłaci.

Problem, który dotyczy branży chemicznej, nie odbije się dla energetykach. Oni za bardziej kaloryczny gaz zapłacą nieco więcej, ale w zamian spalą go nieco mniej.