1. Wstęp

Do najważniejszych z nich można zaliczyć [3]:

• usytuowanie wiertni w terenie,
• wrażliwość poszczególnych elementów środowiska na zanieczyszczenie,
• typ urządzenia wiertniczego,
• głębokość wierconego otworu,
• rodzaj przewiercanych skał,
• technologie udostępniania gazu.

Charakterystyczną cechą wierceń realizowanych dla celów udostępniania "gazu łupkowego" jest bardzo duża ilość zabiegów szczelinowania skał w poziomym odcinku każdego z otworów. Stosowana technologia udostępniania tego gazu wymaga użycia bardzo dużych ilości wody oraz środków chemicznych, niezbędnych do przygotowania cieczy szczelinujących. Podczas realizacji tych zabiegów powstają również duże ilości odpadów wiertniczych, które muszą być poddane zabiegom utylizacji.
Srodowiskowe uwarunkowania wiercenia takich otworów będą szczególnie istotne przy konieczności ich realizacji w terenach o wysokim stopniu zurbanizowania oraz na terenach objętych różnymi formami ochrony.

Zagrożenia środowiska naturalnego występujące przy organizacji i prowadzeniu prac wiertniczych za "gazem łupkowym" związane są głównie z [3,4,5,6]:

• czasowym pozbawieniem terenów zajętych pod wiertnię i drogi dojazdowe możliwości pełnienia normalnych funkcji,
• możliwością zanieczyszczenia w obrębie wiertni powierzchni ziemi oraz wód podziemnych środkami technologicznymi, stosowanymi do przygotowania płuczek i cieczy szczelinujących oraz materiałami pędnymi,
• nadmiernymi poborami wody z ujęć lokalnych i użytkowych poziomów wodonośnych,
• emisją hałasu z urządzeń wiertniczych,
• emisją zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego,
• awaryjnymi zrzutami do środowiska płuczek lub płynów złożowych,
• migracją gazu ziemnego do zalegających w nadkładzie utworów przepuszczalnych.

2. Zagrożenia dla gleb i gruntów