Liczbę 100 koncesji przekroczono w lipcu zeszłego roku. Od tej pory przyznano więc jedynie 11 nowych pozwoleń. Wcześniej zdarzało się, że taka liczba nowych koncesji przybywała miesięcznie. Czy oznacza to, że nie powinniśmy spodziewać się już większych zmian?

Wszystko na to wskazuje, choć w resorcie środowiska na rozpatrzenie oczekuje wciąż przynajmniej kilka wniosków dotyczących złóż niekonwencjonalnych. Są to jednak wnioski dotyczące obszarów uznawanych za stosunkowo mało perspektywiczne w kontekście złóż łupkowych. Wśród ubiegających się o nie spółek nie ma również dużych graczy obecnych w tym sektorze.

Pozwolenia na poszukiwania w najbardziej obiecującym pasie ciągnącym się od granicy polsko-ukraińskiej aż po Pomorze Gdańskie są już rozdysponowane. Wydawane ostatnio koncesje dotyczą już obszarów o znacznie większym ryzyku niepowodzenia. Nie jest to jednak jedyny powód spowolnienia tempa nadawania koncesji. Z początkiem roku zmieniły się bowiem zasady ich udzielania. Obowiązkowa jest procedura przetargowa a w dodatku zniknęła możliwość wnioskowania o koncesje na obszarach „stale dostępnych”. Do tej pory obowiązywała niepisana zasada „kto pierwszy, ten lepszy”. W tej chwili spółki składając wniosek koncesyjny muszą liczyć się z tym, że pojawią się konkurenci, którzy zaoferują lepsze warunki – zarówno pod względem technologicznym jak i finansowym.

Według aktualnego stanu największym beneficjentem procesu koncesyjnego jest PGNiG, który pozyskał aż 15 koncesji. Osiem trafiło w ręce innego polskiego koncernu PKN Orlen a siedem Lotos Petrobaltic. Spośród firm zagranicznych największą liczbą koncesji może pochwalić się kanadyjski Marathon Oil – 11.

Zdecydowana większość bo aż 95 koncesji obejmuje zarówno złoża niekonwencjonalne jak i konwencjonalne. Pozostałych 16 to pozwolenia wyłącznie na złoża niekonwencjonalne.