Ich zdaniem wiąże się to w pierwszej kolejności z rozwojem technologii skraplania gazu ziemnego i pozyskiwania "błękitnego paliwa" z niekonwencjonalnych źródeł, takich jak skały łupkowe. W efekcie pojawiły się zupełnie nowe, niedostępne wcześniej możliwości importu i produkcji gazu.

"Opisywane zjawisko nabiera aktualnie szczególnego znaczenia w kwestii arbitrażu, do którego odwołuje się Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo w sporze cenowym z rosyjskim Gazpromem. Globalna sytuacja w zakresie produkcji "błękitnego paliwa" przeszła bowiem w ostatnim okresie rewolucję, całkowicie zmieniającą kontekst podpisanych w poprzednich latach porozumień" - czytamy w raporcie " Gazowa "rewolucja przemysłowa" - LNG i powstawanie globalnego rynku gazu ziemnego".

Zdaniem autorów raportu rozejście się cen gazu i cen ropy, jakie ma obecnie miejsce, nie byłoby możliwe gdyby nie eksplozja rynku gazu skroplonego - LNG. "Możliwość sprzedaży gazu w formie skroplonej dała praktycznie nieograniczone możliwości sprzedaży gazu na całym świecie. Rynek gazu z rynku lokalnego i regionalnego bo związanego siecią gazociągów stał się rynkiem globalnym. Możliwym stało się zakupienie gazu u odbiorców dotąd nieobecnych na rynku" - piszą eksperci IJ.

W Europie na LNG w pierwszej kolejności i na największą skalę postawiła Hiszpania. Wprawdzie to Wielka Brytania podpisała pierwszy kontrakt na LNG (z Algierią w 1964 r.) ale to Hiszpania pozbawiona połączeń gazociągowych z krajami producenckimi, nie mająca perspektyw na wydobycie własnego gazu oraz pozostająca w dalszym ciągu w pewnej izolacji politycznej szukała alternatywnych źródeł energii i już 1970 postawiła w Barcelonie pierwszy terminal regazyfikacyjny. Dziś ma ich już sześć - najwięcej w Europie. Kraj ten przy zużyciu gazu na poziomie około 36 mld m3 rocznie, przy niemal zerowym wydobyciu własnym, zaimportował w 2010 roku poprzez terminale prawie 28 mld m3 gazu. Hiszpania stała się też eksporterem LNG - rocznie 600 mln m3 gazu trafia stąd do Francji.

Zdaniem autorów raportu rynek LNG w Europie będzie się dalej rozwijał. "Szybki rozwój rynku obrotu gazem w Wielkiej Brytanii, gdzie kontrakty długoterminowe nigdy nie odgrywały tak znaczącej roli jak w Europie kontynentalnej pociągnął za sobą zmiany w całej Unii Europejskiej. Już istniejąca infrastruktura do odbioru LNG oraz wzrost mocy terminali regazyfikacyjnych np. w Hiszpanii, Wielkiej Brytanii czy budowa nowych instalacji np. w Polsce powinny umożliwić dalszą liberalizację rynku gazu. Powstające terminale skraplające np. w Australii czy Malezji jeszcze przed paru laty nie miałyby wpływu na rynek europejski, dziś bez wątpienia, dzięki globalizacji rynku gazu wpłyną na ceny na gaz ziemny w Europie oraz politykę kontraktową zarówno odbiorców jak i sprzedających" - czytamy.