W miarę rosnącego apetytu na surowce świat zdaje sobie sprawę z ograniczonego charakteru zasobów naturalnych. Od dostępu do surowców, posiadania ich aktualnie eksploatowanych i potencjalnie dostępnych zasobów, od możliwości wpływania na ich cenę zależy coraz więcej w światowej gospodarce.

Wiele zasobów kluczowych surowców - zarówno nośników energii, jak i rud metali oraz innych surowców strategicznych - ulokowanych jest w niestabilnych politycznie rejonach świata, co wymaga wpisania wzrastającego ryzyka surowcowego w plany biznesowe.

Eksperci Międzynarodowej Agencji Energii (MAE) dostrzegają m.in. zagrożenia związane z ryzykiem politycznym w regionach koncentracji wydobycia ropy. Niedostatek inwestycji w sektorze wydobywczym w państwach Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej może mieć daleko idące konsekwencje dla światowych rynków energetycznych. Ten niedostatek może być efektem nie tylko wyższego wskaźnika ryzyka inwestycyjnego, ale i celowych działań rządów, aby wolniej rozwijać moce wydobywcze.

Nowoczesna logistyka staje się jednym z kluczowych czynników decydujących o dostępności i cenie surowców.

Węgiel brunatny zapewne pozostanie surowcem lokalnym ze względu na kaloryczność i koszty transportu, ale gaz ziemny staje się surowcem globalnym ze względu na upowszechnienie się technologii skraplania i przewozu drogą morską. Rozwój transgranicznych sieci przesyłowych stabilizuje globalny rynek nośników energii i działa na korzyść odbiorców, zwiększając bezpieczeństwo dostaw i pogłębiając konkurencję.

Za nieodwracalny trend trzeba uznać stały nacisk na zrównoważony rozwój gospodarki - to jest taki, który bardziej racjonalnie gospodaruje ograniczonymi zasobami surowców z myślą o środowisku i dziedzictwie, które pozostawimy przyszłym pokoleniom.

"Zielony" sposób myślenia szybko przestał być elementem postawy idealistycznej czy doktryny radykalnych ekologów, a staje się składnikiem strategii biznesowej wielkich firm uwzględniającej zasady odpowiedzialności społecznej biznesu.

W następstwie tej ewolucji zmienia się rola poszczególnych surowców, polityka modyfikuje poziom popytu na niektóre z nich. W realiach wydawałoby się otwartej na konkurencję i wolny rynek globalnej gospodarki nie zniknęły praktyki wykorzystywania przez dostawców swojej roli w celach politycznych - szczególnie w przypadku mocarstw, które pozostawiają w wyłącznej gestii państwa gospodarkę surowcami.