- Partnerstwo w podziale zysków i kosztów jest ogólnie dobrym pomysłem, jednak powołanie spółki celowej przy udziale wymienionych spółek oceniamy jako bezpośrednia interwencję rządu na rynku - twierdzi Peter Csaszar z KBC Securities. Jego zdaniem PGNiG (oraz PKN, który akurat w tym przypadku nie uczestniczyłby w spółce) wyszłyby lepiej na współpracy z dużą międzynarodową spółką, która posiada know-how i doświadczenie w poszukiwaniach i wydobyciu gazu łupkowego. - Lokalnym spółkom, które mają tworzyć przyszłą spółkę celową, tych atutów brakuje - dodaje analityk.

Według tego modelu, PGNiG miałby wnieść do spółki koncesję na poszukiwanie w Wejherowie oraz środki, jakie w nią już zainwestował, a pozostali partnerzy gotówkę, po ok. 100 mln zł. Dalszego finansowania spółka celowa szukałaby na giełdzie i w bankach.

- Rozumiemy, że Polska chce utrzymać pod kontrolą zasoby gazu łupkowego, jednak takie rozwiązanie nie znajdzie poklasku w oczach wyznawców laissez-faire - podkreśla Csaszar. Jego zdaniem potwierdza to, że w PGNiG nadal silne będą wpływy polityczne, które w najbliższej przyszłości prawdopodobnie utrzymają presję na kurs akcji spółki.

Przypomnijmy, że zarówno PGNiG jak i PKN Orlen prowadziły rozmowy z zagranicznymi partnerami do poszukiwań i eksploatacji gazu łupkowego. W przypadku Orlenu była to kanadyjska Encana. Formalnie sojusz ten wciąż jest możliwy, ale szanse na jego szybką finalizację są w najbliższym czasie niewielkie. PGNiG negocjował podobną współpracę z partnerem w zeszłym roku. Ostatecznie wycofał się jednak z rozmów ze względu na niesatysfakcjonującą ofertę.